Hier zijn jouw ebooks
Meer weten

Page content

Bepalen jouw belemmerende overtuigingen de toekomst van jou en je paard?

Bepalen jouw belemmerende overtuigingen de toekomst van jou en je paard?

Belemmerende overtuigingen zijn overtuigingen die ons – deels of helemaal – tegenhouden om datgene te doen wat we willen doen. Daardoor leven we ons leven niet op de manier dat we het liefste zouden willen en daardoor kunnen we ook onze ware dromen niet bereiken. Allerlei angsten komen vaak voort uit dit soort overtuigingen.
Angst om te falen is daar een voorbeeld van.

Dit onstaat vaak uit de overtuiging dat je perfect moet zijn, maar niemand kan perfect zijn, dus faal je wel eens en zo onstaat je angst dus om te falen. Als je faalangst hebt zal je op den duur minder geneigd zijn om nog iets nieuws te beginnen, uit angst dat het verkeerd zal lopen.

Belemmerende overtuigingen en angsten ontstaan op een onbewuste manier door ervaringen in het verleden of door je opvoeding. Ze komen te pas en te onpas naar de oppervlakte en beïnvloeden je leven op een negatieve manier. Paardeneigenaars krijgen er ook mee te maken, waardoor de omgang, relatie, training met hun paard minder goed verloopt en soms zelfs slechter en slechter gaat.

Jouw innerlijke criticus

Belemmerende overtuigingen worden door jouw innerlijke criticus constant herhaalt: “dit kan ik niet”, “zou ik dit wel doen…”, “het zal weer zijn zoals altijd, dat het niet lukt”, …
Het is zaak om je deze innerlijke criticus het zwijgen op te leggen en je belemmerende overtuigingen om te buigen naar bekrachtigende overtuigingen!

Mogelijke belemmerende overtuigingen

Laten we eens kijken naar de mogelijke belemmerende overtuigingen die je kan hebben met betrekking tot jouw paard en jouw trainersvaardigheden.

Ik ben dat of ik ben dat niet

Soms noemen ruiters zichzelf een “wandelruiter” of “springruiter. Daarmee geven ze zichzelf het idee dat ze niet aan “dressuur” doen en dat dressuur dus ook niet aan hen besteed is. Of omgekeerd natuurlijk, dan zijn ze “dressuurruiter”, dus werken op de grond met het paard is dan iets waar ze niet aan denken, omdat het niet hoort bij een “dressuurruiter”.  Niet iedereen denkt zo natuurlijk, maar het is opmerkelijk hoe sterk dat idee bij sommige ruiters wel nog leeft.

Soms denken mensen ook dingen in de trant van“ik ben bang van jonge paarden” of “ik ben niet rustig met paarden”
Als je teveel in termen van “ik ben … “ denkt dan is dat de ideale manier om niet te veranderen. Want “ik ben …” insinueert dat je nu eenmaal zo bent en niet kán veranderen.

“Ik ben“ generaliseert ook enorm! Als je bv dingen zegt zoals: “O, wat ben ik toch onhandig met paarden” (bv als je paard eens op je teen staat) dan gaat dit al gauw voelen alsof je in niets met betrekking tot paarden handig bent. Niet in verzorgen, niet in communiceren, niet in grondwerk, niet in rijden, niet in… Terwijl dat natuurlijk niet waar is.

Ik kan dit niet

mentale- belemmeringenWat heel vaak gebeurd is dat mensen ervan overtuigd zijn dat ze iets niet kunnen terwijl ze het wel zouden willen kunnen. Hun zelfbeeld is laag, men onderschat zichzelf. Als je denkt dat je nooit in vrijheid met je moeilijk paard zal kunnen werken, dat je paard bv altijd zal blijven weglopen van je van zodra je hem losmaakt, dan zal je hoogstwaarschijnlijk ook nooit starten met Het Vrije Werk. Terwijl het net door het proberen is en door het oefenen dat je het uiteindelijk wél een heldere communicatie tot stand zal kunnen brengen en een superband met je paard zal kunnen opbouwen.

Veel mensen denken dat je de vaardigheden hebt die je nu hebt en dat je ze niet kan verbeteren. Terwijl het zo is dat iederéén kan leren!

Mijn paard is zo, mijn paard kan dit niet

Dat komt ook ontzettend veel voor! “Mijn paard is te oud, te stijf, te energiek, te flegmatiek, te speels, te eigenzinnig, te dit, te dat, te zo, te zus, dús mijn paard kan dit niet en zal dit nooit kunnen/doen”…

Hier geldt hetzelfde als uitgelegd hierboven.  Je generaliseert en/of onderschat je paard. Het is niet omdat je paard nu stijf is, dat het dat altijd zal zijn.  Het is niet omdat je paard nu eens niet graag meewerkt, dat het dat nooit wil. Onderschat je paard niet! Ook je paard heeft veel meer positieve eigenschappen en het is niet respectvol naar je paard toe om je paard zo naar beneden te halen.

Ik zou dit wel of niet moeten doen

Paardenmensen zijn vaak gebonden aan allerlei “regeltjes” die ons beknotten en die ons zeggen wat we wel en wat we niet zouden mogen doen.

Bij vele mensen heerst nog altijd de regel: “Eerst je paard poetsen vooraleer je er iets mee doet”. Als je ook het idee hebt, dat je elke keer je bij je paard bent, eerst een half uur moet poetsen, dan kan het maar net zo zijn dat dit dagelijkse uitgebreid poetsen je verhindert om andere leuke dingen met je paard te doen!

Andere hardnekkige overtuigingen in sommige kringen zijn bv het feit dat je als ruiter nooit bang mag zijn, want dat je anders een slechte ruiter bent. Of dat je een onhandige ruiter bent als je een opstapblokje nodig hebt. Nog iets anders: als je een cap draagt ben je nog een beginner. Of deze: grondwerk is niet voor competitiepaarden (waar ze die uitgehaald hebben, snap ik nog steeds niet…).

Deze overtuigingen kunnen jou en je paard hinderen in datgene wat je wil doen of ze kunnen je hinderen om je goed te voelen. Ik rij zelf bv altijd met een cap, ook op de braafste pony, dat vind ik veiliger. En nee, ik ben geen beginner.

Deze overtuigingen kunnen ook je paard hinderen om zich goed te voelen. Zo is opstijgen vanop een opstapblokje veel beter voor de rug van je paard!

Wat houdt jou tegen?

Heb jij een droom met je paard, maar kamp je met een belemmerende overtuiging/angst die je tegenhoudt om datgene te bereiken wat je zo graag wil bereiken?

Misschien heb je hier niet meteen een antwoord op. Denk er dan eens rustig over na. Wat is jouw grootste droom? Maar zijn er zaken die je soms denkt die jou een naar gevoel geven over deze droom? Waarvan je weet of voelt dat ze de vooruitgang van jou en/of je paard limiteren?

En als je een belemmerende gedachte/overtuiging hebt
• In hoeverre heeft deze overtuiging een invloed gehad op jouw leven?
• Is dit iets wat uit jezelf komt of is er ooit iemand geweest die jou dit deed geloven? Waarom geloofde je dat?
• Wat kon je vermijden door vast te houden aan deze overtuiging?
• Wat zou er veranderen moest je deze belemmerende overtuiging niet meer hebben?
• En nu, de oplossing: door welke bekrachtende overtuiging zou je deze oude belemmerende overtuiging kunnen vervangen zodat je nu je droom waar kan gaan maken?

Deel jouw grootste droom en grootste belemmering met mij in de reacties hieronder en wie weet heb ik wel een waardevolle tip voor jou om je te helpen!

Laat een reactie achter via Facebook

Comment Section

30 reacties op “Bepalen jouw belemmerende overtuigingen de toekomst van jou en je paard?


Door Henrike op 21 augustus 2015

Mijn grootste droom is dat ik met mijn bijna-vijf-jarige verzorgpony kan wandelen en fietsen zonder dat hij mij voorbij loopt of ik hem niet onder controle heb (bijv dat hij druk wordt of hard loopt en ik hem niet rustiger kan krijgen). Mijn grootste belemmering is dat ik, als ik van plan ben met hem te gaan wandelen of fietsen, dat ik dan een gevoel van spanning heb in mijn buik en ik me gespannen voel worden, terwijl ik dit niet wil, maar innerlijke rust wil als ik met m’n verzorgpony werk. Daaruit komt de gedachte voort in de trant van: ‘o, hij zal wel merken dat ik me een beetje zenuwachtig voel, en ik heb geen innerlijke rust, dus ik zal ook niets van rust overbrengen op hem.’ Neerwaartse spiraal eigenlijk. Maar het lukt me niet om geheel positief (ook innerlijk, ook qus gedachten etc.) naar mijn verzorgpony te gaan en met innerlijke rust en ontspanning m’n verzorgpony te halen en naar buiten te gaan.


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Het is belangrijk dat je eerst leert zonder paard hoe je jezelf rustig kan maken en geaard. Dat kan je doen daar dagelijks te mediteren. Al is het maar 5 minuten. Je zegt:”terwijl ik dit niet wil”. Van die gedachte moet je je goed bewust zijn, want het is mega belangrijk dat je je niet gaat verzetten tegen jouw gevoel. Dan wordt het alleen maar erger. Dus: van zodra je spanning voelt opkomen, ga dan naar die spanning (stop met wat je aan het doen bent in het begin, na een tijdje kan je dit ook doen terwijl je verder doet, omdat je dan sneller tot rust zal komen). Beleef en ervaar die spanning helemaal. Ze zal gaan wegebben. Ga dan vanuit dat hervonden geaard en rustig gevoel verder.
Oefen natuurlijk ook eerst in het grondwerk om je paard te leren dat hij achter je blijft bij het leiden, eerst al wandelend uiteraard. Lees alle andere tips ook, want er zitten veel dingen in die jij ook kan toepassen!Gebruik veel positieve affirmaties: “Ik kan het”, “Ik heb vertrouwen”. Weet ook dat het niet zoooo belangrijk is, in de zin van dat dit iets van levensbelang is. Nee, vat dit meer al spelend op, een proces, een ervaring waarin je steeds weer kan groeien en plezier kan hebben ook als het wat spannend wordt. Door een “probleem” als een spel te zien, ga je positiever ernaar kijken en snap je ook meteen dat het niet nu meteen allemaal goed moet gaan!


Door Danny op 21 augustus 2015

Karine,ik heb een paard dat redelijk moeilijk doet om zijn poten te geven! Wanneer ik vanvoor zijn poten vraag gaat hij meestal knielen! Op de deur lukt dit wel maar is vervelend. Vanachter is het problematisch omdat hij meestal slaat en deze poten niet graag geeft. Als veulen heb ik hem altijd gewoon gemaakt om zijn poten te geven maar vanaf dat hij gespeent werd is hij in opfok gegaan en nu hij terug is bij mij heb ik hier redelijk wat moeite mee om dit terug in de hand te krijgen. Wanneer ik hem opsluit in de stal en mijn andere paard los blijft in de wei gaat hij tegen de wand beginnen slaan! Dit vind ik ook geen goede eigenschap en ben bang dat hij zich gaat kwetsen.Heb je enige uitleg en tips hiervoor?Mvg, Danny


Door Marion op 21 augustus 2015

Mijn grootste droom is om met mijn 2 shetjes en 2 mini-ezeltjes vrij door de bossen te kunnen (hard)lopen. We zijn goed op weg – met óf de shetjes óf de ezeltjes gaat het best heel goed (nog niet altijd natuurlijk! het blijven shetjes/ezels) maar met ons vijven in 1 keer, dat is toekomst muziek!
Belemmering is eigenlijk met name tijd – heel waar wat je zegt dat je jezelf soms verhindert om iets gewoon te DOEN door dat je het gevoel hebt dat je er dan minstens een uur of meer voor moet uittrekken. Soms is een kwartiertje een kleine oefening doen ook al genoeg en dat probeer ik mezelf dan ook voor te houden!
Dank je voor de leuke emails, ik kijk uit naar de volgende!!


Door Chantal op 21 augustus 2015

Hi Karin
Wat een nuttige uitdaging om je droom en eigen opgelegde beperking op te schrijven!
Mijn droom is om op een ontspannen liefdevolle manier dressuur oefeningen te doen zonder hoofdstel halster etc ?
Mijn bewustzijn weet al heel goed dat ik zelf de meest beperkende factor ben .
Zodra ik doelen ga stellen wordt ik te gedreven en te ambitieus als ik dan ook nog een dominante leraar heb blokkeer ik volledig en hoor niets meer Vd aanwijzingen.
Blijvend genieten van het onderweg zijn zou ik mezelf als advies kunnen geven en soms lukt dat ook !
Goed om dat weer eens te ervaren en onder woorden te brengen dank je vr de uitnodiging!


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Ambitieus zijn is goed, maar het mag niet ten koste gaan van je paard natuurlijk! Maar jij bent je goed bewust van je gedrevenheid en wanneer het té wordt, dus dat is heel positief! Jouw advies aan jezelf is inderdaad een goed advies. Genieten van het nu!


Door Vera Thas op 21 augustus 2015

Dag Karine,
Mijn droom is, mijn Fjord van 17, Tesoro, nog lang te kunnen houden ondanks de financiële problemen omwille van medische kosten. Mijn belemmering is mijn fysieke toestand na een ongeval met een gevaarlijk paard, dat ze een andere naam hadden gegeven in de manège omdat hij geld moest opbrengen en niemand er nog op wou. Feit was, dat ze het paard 2 maanden aan zee op een wei hadden gezet zonder te berijden en dat ik na die tijd als eerste dat paard kreeg. Ik dacht het te herkennen en vroeg nog aan de stalknecht wie het was, maar hij bleef bij die andere naam. Van toen af begon voor mij een grote lijdensweg met heel veel pijn, operaties, revalidaties, kine enz…maar ik heb nooit opgegeven. Niet alle paarden zijn immers zo. Ik heb dan 16,5 jaar een schat van een haflinger gehad die helaas 4 jaar geleden overleden is. Toen was mijn overtuiging van nooit meer een paard te nemen. Totdat ik Tesoro (in de manège Thijs) tegenkwam. Hij kon bijna niet lopen, had putten in zijn achterhand, zijn ribben kon je tellen en zijn ruggengraat stak uit, hij zou nooit meer lang kunnen draven etc…Ik heb hem gekocht voor de slachtprijs omdat hij mij zo zielig en smekend om hulp stond aan te kijken. Bleek hij ook nog doodziek door de bloedwormen waarvan mij niets werd gezegd.
En nu, na veel goede zorgen, veel geduld en mijn laatste spaargeld…heb ik een schat van een ruin, waar ik alles kan mee doen, maar met mate. Hij is zeer aanhankelijk, alsof hij dankbaar is, ik kan er alleen mee naar buiten, ik neem kleine sprongetjes (mag eigenlijk niet van de dokter, maar is zoooo leuk), doe mee in de dressuurles en nu doen we ook grondwerk waar we al veel bereikt hebben, mede door je cursus. Binnenkort doe ik mee aan een 2-daagse clinic bij ons op stal met vooral grondwerk, vrijheidsdressuur, horsemanship, maar ook rijden….Ik doe gewoon mee wat ik kan en dat is toch al heel wat en ik droom ervan, dat ik dit op 60 jarige leeftijd nog steeds kan. Ik ben nu 56. Viva Tesoro.


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Wat een verhaal… Gelukkig heb jij inderdaad nooit opgegeven! Dit lezende ben ik ervan overtuigd dat jij de kracht hebt om de minder leuke dingen/gedachten/overtuigingen om te vormen op zo een manier dat je er altijd iets positiefs in ziet. Dus natuurlijk zal jij op je 60ste nog steeds kunnen wat je nu kan, met zo een instelling!


Door Hannelore Bruyninckx op 21 augustus 2015

Dag karine,
Mijn grootste droom is met mijn paard ontspannen op wandeling kunnen gaan, liefst bitloos. Zonder dat ze wegschiet of zit rond te trippelen en dat ik echt het gevoel heb van vertrouwen. Mijn tweede grootste droom is de hito volgen 🙂
Groetjes,
Hannelore


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Hannelore,
de HITO volgen zou geen probleem mogen zijn als je er wil voor gaan! Jouw eerste droom, die zal wel waar worden door de HITO te volgen 😉


Door Eddy op 21 augustus 2015

Ik kocht onlangs een warmbloed merrie in vervanging van mijn overleden arabische volbloed.Ik heb ook nog een shetland merrie en een 25jarige merrie .Ik ben gestart met het grondwerk van mijn nieuw paard en doe dit in de weide waar mijn leidende 25 jarige merrie en shetlander rondlopen.Er lukt mij al veel en zolang ik in het werkparcours blijf loopt alles goed.Maar het nieuwe paard wordt enorm afgeleid van de leidende merrie en wanneer ik mijn nieuw paard weghaal naar een weide waar ze de andere niet ziet is ze heel zenuwachtig dit zou ik graag oplossen.Mijn nieuwe paard is 5 jaar en heeft niets geleerd dan 1 uur per dag in een paddock los te lopen en daarna de stal in.Ik ben er reeds mee op wandel getrokken en wanneer we ver genoeg zijn wordt ze rustiger maar eenmaal de nabijheid van de leidende merrie wordt ze weer onrustig wanneer ik haar dan op de weide zet holt ze onmiddellijk naar de leidende merrie terug en blijft in haar nabijheid.


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Eddy, het is vooral zaak om er veel mee bezig te blijven en regelmaat te hebben in de oefensessies. Dus liever 3 keer per week, elke week, dan 1 week 2 keer per dag en dan 2 weken niets meer. Verlatingsangst kan je verbeteren met de juiste training. Het paard stap voor stap leren dat het ok is om de andere paarden achter te laten. Uit ervaring zal ze leren dat ze steeds weer terugkomt. Zelf is het natuurlijk ook belangrijk dat jij op dat moment de rust kan houden, zodat het paard voelt dat jij zelfzeker bent en dat je leiding kan geven op moeilijke momenten. Probeer niet op voorhand te gaan denken van:”ze zal weer zenuwachtig worden”, want dan ben je niet meer in het nu. Op mijn website vind je een artikel over verlatingsangst. (gebruik de zoekfunctie daarvoor).


Door truyens kathleen op 21 augustus 2015

Dag Karin,
Heb al heel veel op je website gelezen. Zelf was ik ook bezig met natural horsmanchip en ik moet zeggen dat men paard (Pineau) en ik daardoor een betere band hebben gekregen. Ik moet zeggen “was bezig” omdat ik sinds 3 weken de bevestiging heb gekregen dat ik niks meer met hem mag en kan doen wegens slechte kwaliteit van de pezen in de achterbenen. Hij staat op de wei met 2 andere paarden maar binnenkort ergens anders waar hij 24u op de wei kan. Uiteraard zal ik er nog naartoe gaan!! Op termijn wil ik dan een ander paardje zodat ik verder kan gaan met wat ik bezig was en dat is het bitloos rijden. Heb daar nog een beetje een angst over maar hoop mij erover te kunnen zetten.


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Hallo Kathleen, dat is geen leuk nieuws, maar gelukkig kan je paard wel nog samen met andere paarden een leuk leven leiden. Volgens mij kan je er zeker nog Vrij Werk mee doen en bepaalde grondwerkoefeningen aangezien hij wel nog in de weide mag lopen. Dus je kan nog veel leuke dingen met je paard doen en samen genieten van elkaar!
Ivm angst om bitloos te rijden: zie andere vragen en reacties (ook daar kan je aan werken!)


Door Tessa Broeders op 21 augustus 2015

ik zou altijd het juiste willen doen. We zijn al enorm gegroeid en gaan telkens nog mooie stappen vooruit in onze relatie met elkaar. Toch komen we ook telkens weer obstakels tegen die ik beantwoord op een manier waar ik later vaak aan terug denk met gemengde gevoelens..ik had beter zus of zo kunnen reageren of doen. Dit zit me soms best in de weg en houd me tegen gewoon wat assertiever te reageren. Ergens twijfel ik nog steeds vaak of ik wel op de goeie weg ben of het beste antwoord geef naar mijn paard toe.

groetjes Tessa

ps. jammer dat het veel regende op de verjaardag van jullie dochter en hoe ga je dit weekeind al die mails doorwerken? ik hoop dat je een lap top hebt en lekker liggend in de schaduw in de weide dit weekeind de mails kan doorlezen!


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Tessa, altijd het juiste willen doen is natuurlijk heel erg mooi, maar onhaalbaar. Het antwoord dat ik gegeven heb aan Kim Boersma past ook bij jou. Dus lees dat even goed door! Verder: je hoeft helemaal niet met gemengde gevoelens naar jezelf en jouw reacties terug te denken. Het is net goed dat je aan zelfreflectie doet! Je stelt jezelf in vraag. Wees dus blij dat je heel bewust bent van wat en hoe je het doet. Als je eruit leert dan is dat het belangrijkste. Als je echt ergens over blijft twijfelen, dan kan je hulp vragen aan iemand waar je vertrouwen in stelt.
Je zegt dat je soms assertiever wil zijn, maar dat je dat te weinig bent omdat je niet weet of dat voor je paard wel zo goed zal zijn (dat is wat ik eruit begrijp). Mijn raad is: als je het gevoel hebt dat je meer assertief moet zijn, dan zal het hoogstwaarschijnlijk ook waar zijn! Je voelt uiteindelijk zelf het beste aan wat jouw paard nodig heeft. Zoals je vriendelijk assertief bent en niet brutaal assertief.
De affirmatie:”ik ben zelfzeker” is heel eenvoudig, maar heel krachtig. Voor je bij je paard gaat, ga dan eerst eens 5 minuten neerzitten op een rustige plek en herhaal deze affirmatie een paar keer. Visualiseer een situatie die je onzeker maakt en die misschien kan gebeuren als je bij je paard bent en waarin je eigenlijk wel wat assertiever en zelfzekerder wil zijn. Visualiseer je hoe je met deze situatie wil omgaan:zie jezelf vriendelijk assertief met je paard omgaan en hoe rustig je paard daarbij is. Hoe blij je paard is met jouw duidelijke lichaamstaal. Zeg daarbij je affirmatie op.
Herhaal dit elke keer voor je bij je paard gaat en ook op momenten dat je er gewoon aan denkt, bv als je aan de kassa staat in de winkel en je dus even niets te doen hebt. Ik ben er zeker van dat je door deze oefening zelfzekerder met je paard zal beginnen omgaan. Ook als je tijdens de training je zelfvertrouwen verliest, stop dan, en ga over naar de oefening, ga pas verder als je die zelfzekerheid ook effectief voelt! veel succes ermee!


Door Chloé Maréchal op 21 augustus 2015

Hey, ik zou graag op een iets hoger dressuur niveau volledig tuigloos rijden. Ik heb al wel 2 paardjes met neckrope leren rijden, maar als ik dat in een wedstrijd doe dan kan iedereen zien dat het ook anders kan.


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Chloé, dat is een mooie droom! Veel succes ermee! Het lijkt met niet dat jij daar veel belemmeringen rond hebt, je klinkt heel zelfberaden!


Door Kim Boersma op 21 augustus 2015

Mijn droom is continu volledig ontspannen samen met/bij mijn paard(en) en 1 paard daarvan in het speciaal) op een verbindingsniveau te kunnen samen zijn, gymnastiseren (grond en rijdend) een optimaal leven leven waar wij samen alles op alle gebieden hebben kunnen uithalen wat er uit te halen valt voor ons. En dit doorgeven/begeleiden bij andere ruiters.

Mijn meest belemmerende overtuiging is: zie je wel wordt ik weer gespannen vanuit niets (en dan is er ook echt geen aanleiding voor en de tweede is; ik ben nog niet goed genoeg om anderen te begeleiden.

Groetjes Kim


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Kim, eerst en vooral, wat me opvalt is dat je schrijft “ik wil CONTINU VOLLEDIG ontspannen zijn bij mijn paarden”. Dat is volgens mij een onhaalbaar iets. Het is volledig normaal dat je wel eens minder ontspannen bent, of dat jouw paard minder ontspannen is. Dat aanvaarden is een belangrijke stap. Het is ok als je niet altijd ontspannen bent. Wat wel belangrijk is, is het volgende: wat doe je als je gespannen bent? Doe je dan verder met wat je bezig bent? Ga je dus bv door met trainen terwijl je te gespannen bent en eigenlijk beter even de tijd neemt om je rust terug te vinden?
Je moet je gespannenheid niet proberen “wegsteken”. Dan wordt het erger. Ga over naar Samen Zijn met je paard (los of aangelijnd) en ga dan naar je eigen gevoel: wat voel je? Waar voel je het? … Door naar je gevoel te gaan, zal de spanning verminderen. Ademhalingsoefeningen zijn dan heel goed om te doen, tot je weer rustig bent, of iets anders wat jou kan helpen (bodyscan, even mediteren, …)
Wees wat zachter voor jezelf, leg de lat niet constant zo hoog voor jezelf. Perfectionisme is een voedingsbodem voor faalangst, iets waarvan je wel wat last hebt, aangezien je verder ook schrijft “ik ben niet goed genoeg om anderen te begeleiden”.
In het artikel heb je gelezen dat “ik ben” geen goed begin van een zin is, het zet je vast in een overtuiging. Beter is om te zeggen:”ik kan nog veel leren, zodat ik nog meer mensen kan helpen”. Aan hetgeen je schrijft weet ik dat je hoogstwaarschijnlijk al veel ervaring hebt en zeker al mensen kan helpen, het ontbreekt je op dit moment nog aan zelfvertrouwen en misschien nog wat extra vaardigheden. Maar die vaardigheden kan je dus leren, bv door een opleiding te volgen of kennis te doen op een andere manier.
Jouw gedachten bepalen jouw toekomst. Het is dus belangrijk dat je positieve gedachten creëert, zodat je al de dingen waar je van droomt gaat aantrekken. Zie jezelf al als iemand die les geeft! Stel je elke dag voor dat je mensen helpt met goede resultaten. Zeg aan jezelf:”ik help mensen en hun paarden en dat maakt met gelukkig en blij” en voel ook die energie en blijdschap alsof dat al waar is!


Door nancy op 21 augustus 2015

Hoi Karin,

Ik heb al veel bereikt met mijn zwarte andalousier Epona.
Wij gaan vaak bitloos crossen in de bossen en we vertrouwen mekaar heel goed.
Het enige wat ik nog wil is haar ‘bad banana’ om te buigen in een ‘good banana’
dwz dat ze van nature werkt met met haar onderhals en daarbij haar rug wat wegdrukt en niet veel balast op achterhand neemt.
Hiervoor ben ik jou internetlessen aan het volgen van ‘gymnastiserend grondwerk’
Dit is helaas ook tevens mijn belemmering, door tijdsgebrek (wat ik kan begrijpen) is de laatst geposte les door jouw al weer een jaar geleden.

Ik hoop dat je snel weer tijd hebt om ons verder op weg te helpen,
want tot nu toe hebben we allebei al veel van je geleerd en al veel plezier met mekaar beleefd.

Hopelijk tot snel xxx


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Nancy, het is zo (via mail gecommuniceerd) dat Horsefulness Academy niet meer als ledensite wordt verdergezet. Daar komt iets anders voor in de plaats waar jij trouwens als bestaand lid gratis gebruik zal kunnen van maken. Dus dat wordt zeker interessant voor jou!
Je kan zeker iets doen aan de manier waarop jouw paard beweegt! Als je er heel graag nu al iets mee doet, met het GG, dan raad ik je aan om de belemmering om fysieke lessen te volgen doordat je te ver weg woont, iets te doen. Je zou bv een lesdag kunnen organiseren, of privéles volgen. Veel mensen hebben de belemmering dat ze geen trailer hebben en komen daarom niet op les, maar ook daar zijn natuurlijk oplossingen voor als je echt je droom wil waarmaken! Ik ben ervan overtuigd, dat als je er echt wil mee beginnen, er zeker mogelijkheden zijn.


Door Eddy op 21 augustus 2015

Beste Karine,

Ik heb al heel veel geleerd en ik moet nog veel leren van jouw ervaringen.
Mijn droom is met mijn paarden bitloos te werken of gaan wandelen.
Het gevoel dat je paard meer en meer vertrouwen bied geeft een enorm goed gevoel.
Natuurlijk besef ik dat daar tijd over gaat en de moderne tijd maakt het de paarden ook niet gemakkelijk gelijk vroeger.De landbouwmachines die je nu moet passeren zijn niet te vergelijken met paard en kar van vroeger . Hoe leer je een paard zoiets aan om die dingen te paseren zonder brokken.
Vriendelijke groeten


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Eddy, bitloos rijden is inderdaad heel erg leuk, en ook voor het paard aangenamer. Probeer alles stap voor stap te doen. Het gaat er niet om dat het nu direct lukt. Beginnen bij het begin is belangrijk. Dus het eerste wat je dient te doen is met je paard werken in vrijheid en op de grond om het vertrouwen en de communicatie goed te hebben. Ook schriktraining is belangrijk om te doen. Daarna leid je je paard bitloos op aan de dubbele longe, eerst in de piste, en als dat gaat, ga je buiten wandelen. Zo leer je je paard omgaan met het verkeer. Je neemt het paard eerst mee naar buiten aan de hand (dus je leidt het paard met halster en touw). Als dat goed gaat doe je het met de dubbele lange lijnen. Pas als je paard verkeersmak is in de dubbele lijnen, dan ga je rijden buiten. Zorg dat je in een piste eerst veel geoefend hebt al rijdend, zodat je zeker weet dat het paard de ruiterhulpen goed snapt. Als je een boer kent met een tractor kan je vragen aan de boer of je eens op het erf mag gaan terwijl de tractor staat te draaien. Veel succes ermee!


Door Miranda op 22 augustus 2015

Mijn droom is om paarden die een trauma hebben opgelopen in hun leven ” terug paard te laten worden”, en ze laten verzorgen en om laten gaan met kinderen die geen fijne plaats hebben in hun gezin.
Mijn belemmering is de middelen om het in een eigen woonoppervlakte te kunnen doen, gezien je bij stal ook na een paar uur weer naar huis moet. Dat ontneemt de ontspanning in de tijd ervoor te nemen en moet dan ook gebeuren op dat moment dat je er bent.
Mvg Miranda


Door Karine Vandenborre op 22 augustus 2015

Dag Miranda, dat is een hele mooie droom! Een oplossing zou zijn volgens mij dat je eerst een plekje huurt, zo ben ik ook ooit begonnen. Het is belangrijk dat je je droom aan zoveel mogelijk mensen vertelt, want dan breng je jouw wens de wereld in, en dan heb je veel kans dat er plots uit onverwachte hoek een oplossing komt! Iemand die jou kan helpen: met geld, met een plek, met ideeën, … Het is belangrijk dat je er blijft in geloven. Zeg elke dag tegen jezelf dat dat is wat je gaat doen. Schrijf je droom op, heel duidelijk, met alle details. Zo krijg je een levendig beeld van je droom en die houd je dan in gedachten.


Door Miranda op 22 augustus 2015

Dank je wel voor de tips Karin!


Door linda op 22 augustus 2015

Mijn droom is beter en beter worden in de connectie met mijn paard, grondwerk gaat vrijwel goed… Doe meestal grondwerk
Mijn belemmering is dat is: Angst voor buitenritten met paard.
Wil rijles van Karine Vandenborre.
Mis iemand om te praten over de voorruitgang
met mijn paard(den)


Door Eleen op 23 augustus 2015

Mijn droom is om met mijn 5 jarige paard clinics vrijheidsdressuur te geven en op te treden voor publiek. Ze traint goed alleen is het regelmatig lastig om haar focus bij mij en de training te krijgen of te houden. Ze is soms snel afgeleid of probeert eigenwijs gras te eten aan de bak rand. Als het me lukt haar focus altijd bij mij te houden zijn we een heel stap verder 🙂


Door Vera op 30 augustus 2015

Beste Karine,
eerst en vooral dikke proficiat met je werk. Ik denk dat je heel wat mensen helpt met je kennis en inzichten. Ook wij (mijn man en ik) hebben een probleempje met ons paard! Wij rijden met onze Friese merrie enkelspan, nu ongeveer 1 jaar nadat we ons menbrevet hebben gehaald! Ze is heel braaf in het verkeer daar zit het probleem niet. Wat wel een probleem is, dat ze aldoor bezig is met andere dingen onderweg. Haar oortjes staan heel de tijd naar voren gericht, en ze doet zo een beetje haar zin, ik wil zeggen soms is ze wat aan’t slenteren en gaat ze met moeite vooruit. We zijn haar heel de tijd aan’t aanporren met onze stem wat heel vermoeiend is en daar reageert ze nauwelijks op, we willen onze zweep niet gebruiken om haar voorwaarts te laten gaan. Als ze mag draven gaat het prima, al stopt ze soms zelf zonder dat we het gevraagd hebben. Ik wil ook wel aanhalen dat ze al veel geleerd heeft want in het begin bleef ze zelfs niet stil staan, wat soms gevaarlijke situatie’s met zich meebracht bij een drukke oversteek. Dat doet ze nu wel. Graag uw mening. Vriendelijke groeten Vera

Plaats een reactie


*